حقير نيست تا نيازمند به ياور باشد و همدم و رفيقى ندارد و نه مىزايد و نه زاده مىشود و نه همسر و همتايى دارد ؛ فراخواند . و بدانها دستور داد كه همگى خداى يگانه و بىانباز را بپرستند و عبادت بتهايى را كه نه سود مىرسانند و نه زيان و نه مىانديشند و نه مىشنوند و نه از خود و ديگران مىتوانند ضررى را دفع كنند و نه تمام كنندهء مكارم اخلاق‌اند و نه برانگيزنده بر محاسن صفات ، باطل اعلام كرد . و همه را به انجام تمام كارهاى نيك دعوت و از انجام تمام كارهاى ناپسند نهى كرد . « بگو اى اهل كتاب ، به سوى كلمه‌اى بياييد كه ميان ما و شما يكى است اين كه جز خداى را نپرستيم و به دو چيزى انباز نكنيم و بعضى از ما برخى ديگر را به جاى خدا به ربوبيت نگيريم . » « 31 » سهولت و فطرى بودن شريعت اسلامى كافى است مردم بگويند : لا إله الا اللّه محمد رسول اللّه ، و نماز بخوانند و زكات دهند و ماه رمضان روزه بگيرند و به زيارت خانه خدا بروند و به احكام اسلام عمل كنند . گفتن همين دو كلمه ( لا إله الا اللّه و محمد رسول اللّه ) موجب مىشود كه هر حقى كه بر مسلمانان است براى گويندهء اين دو كلمه هم باشد هر چند كه اين شهادتين را از سر ترس بر زبان رانده باشد . برترى تعاليم اسلامى پيامبر ( ص ) براى برقرارى مساوات در حقوق ميان تمام مردم برانگيخته شد و در آيين او هيچ كس برتر از ديگرى نيست مگر به تقوا . و ميان تمام مؤمنان پيوند برادرى ايجاد كرد كه « انما المؤمنون اخوة . » و آنان را همتاى يكديگر قرار داد و فرمود : « المؤمنون بعضهم اكفاء بعض . المؤمنون تتكافؤ دماؤهم وسيعى بذمتهم ادناهم . » و كسانى را كه به آيين اسلام داخل مىشوند ، مورد عفو عمومى قرار داد و فرمود : الاسلام يجب ما قبله . ( اسلام مسائل پيش از خود را مىپوشاند ) . و شريعتى تابناك و قانونى دادگرانه بنيان نهاد كه آن را از خداى گرفته بود و مسلمانان هم آن را از وى فرا گرفته و در سينه‌ها و كتابهايشان حفظ كرده‌اند و در مغز و جوهرهء آنها اختلاف نكرده‌اند و بر آن اجماع و اتفاق دارند . اگر چه مسلمانان در برخى فروع با هم اختلافاتى دارند اما همه معتقدند كه نظر آنها به يك اصل مسلّم و پذيرفته شده در ميانشان بازگشت مىكند و اين فروع نيز همه بدان اصل برمىگردند . اين قانون جامع احكام عبادى و معاملاتى و ساير احكامى است كه آنها در معاش و معاد خود بدانها نيازمنداند . تمام مسائل عبادى ، اجتماعى ، سياسى و اخلاقى از اين قانون مستثنى

--> ( 31 ) آل عمران / 64 ؛ قُل يا أَهْل الْكِتاب تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ بَيْنَنا وَ بَيْنَكُم أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللَّه وَ لا نُشْرِك بِه شَيْئاً وَ لا يَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِن دُون اللَّه . . .